Olaf Tempelman – Roemeense Lente (2011)

Olaf Tempelman - Roemeense Lente (2011)

Reisverhalen, 220 pagina’s.
Geschreven door Olaf Tempelman
Uitgeverij Rainbow, Amsterdam

Als er iemand vurig kan vertellen over Roemenië, dan is het Oost-Europacorrespondent (o.a. voor de Volskrant) Olaf Tempelman. Ik had de eer om deze ‘rasjournalist’ persoonlijk te spreken. Tijdens onze ontmoeting vertelde hij, zonder het land te kort te doen, maar ook zonder het hemel in te prijzen, over zijn ervaringen in het Roemenië van na de ineenstorting van het Oostblok. Tempelman vertelde ook over de transformatie die het land door heeft gemaakt: “van een harde politiestaat naar een ultrakapitalistische maatschappij”, zo valt ook te lezen op de achterkant van het boek (‘Roemeense Lente’) dat Tempelman schreef.

Tempelman kwam enkele passages uit zijn boek toelichten (en verder uitdiepen) alvorens ik zelf naar Roemenië zou vertrekken voor een journalistieke trip. Eerlijkheid gebied te zeggen dat hij behoudender praat dan dat hij schrijft. Dat zorgt er voor dat ‘Roemeense Lente’ weliswaar leest als een trein (Jan Blokker zei daar terecht over: “Je wilt geen letter van het boek missen”) maar de lezer doet er verstandig aan het boek opzij te leggen als de ‘overkill’ aan informatie teveel word. Geschiedkundige feiten, persoonlijke verhalen (van Roemenen) en belevenissen (van Tempelman zelf) volgen elkaar in rap tempo op.

Het boek leest niet als een droog literair stuk, maar alleen een geoefend lezer kan, na de 220 pagina’s die het boek telt, nog precies opsommen wat Tempelman van begin tot eind heeft opgeschreven. Dat is ook meteen de grootste tekortkoming. De veelvoud aan informatie had best over het dubbele aantal bladzijden kunnen worden uitgesmeerd. Terzijde is dat ook een compliment: alleen iemand met een vlotte pen moedig je aan om meer te schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 + 2 =