Jimi Hendrix, The Beatles en Ostrock

De Duitse Democratische Republiek (DDR). Stemmingmakers als Jimi Hendrix en The Beatles waren er ten strengste verboden. Dat betekende overigens niet dat de ‘Ossi’s’ zichzelf niet muzikaal wisten te manifesteren. Een viertal echte klassiekers uit de DDR.

Puhdys
Een van de bekendste muzikale iconen uit het ‘voormalige oosten’ zijn de Puhdys. Vaak liefkozend ‘de Deep Purple en Uriah Heep van het oostblok’ genoemd. Niet geheel onterecht, hoewel Pudhys gedurende de jaren niet altijd in deze lijn heeft gemusiceerd. Door de klevende negativiteit (communisme) zijn de Puhdys nooit wereldwijd doorgebroken. Dat lag eerder aan het toenmalige regime dan aan de muzikale kwaliteiten van de band. Desondanks: Daar de groep in Europa mateloos populair was buiten de DDR en daarom ook een visitekaartje voor het oosten, mochten ze optreden in West-Europa. Geen Oost-Duitse band zou ooit meer platen verkopen dan de Puhdys. Tot nu toe verkochten ze meer dan 20 miljoen stuks.


“Türen öffnen sich zur Stadt uit 1971”

Meer dan veertig jaar later staan de Puhdys nog geregeld op de bühne. In 2000 bracht de band de single ‘Wut will nicht sterben’ uit, een duet met zanger Till Lindemann van Rammstein. Afbeeldingen van de Puhdys zijn regelmatig terug te vinden op flesjes schnaps, een typisch Duits product dat destijds, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Coca Cola, ook in het oosten verkrijgbaar was.

Nina Hagen
Zonder meer de meest markante verschijning binnen de landgrenzen van de DDR was Nina Hagen. De regering was de geboren Oost-Duitse liever kwijt dan rijk. Toen Nina’s stiefvader Wolf Biermann in 1976 het land uit werd gezet wegens partij kritische uitlatingen, mochten moeder en dochterlief ook vertrekken via de roemloze maar hoopvolle achterdeur van de DDR. Twee jaar voor haar vertrek kwam Nina zelf met een protest: ‘Du hast den Farbfilm vergessen’ schetst een beeld van een grijze totaliteitsstaat zonder kleur.


“Du hast den Farbfilm vergessen uit 1974”

Tegenwoordig gooit Nina het over een andere boeg. In 2009 bekeerde ze zich tot het christendom. Dat ze sindsdien definitief haar rebelse haren verloren heeft is niet helemaal juist. In het Wetboek van de DDR stond weliswaar: “Iedere burger van de DDR heeft het recht, een religieus geloof aan te hangen en religieuze handelingen te verrichten.” – de realiteit pakte vaak anders uit in de geloofsonvriendelijke Oost-Duitse maatschappij. Alleen daarom al steekt Nina, precies twintig jaar na de Val van De Muur, een middelvinger op naar haar ten gronde gegane Heimaterde.

City
Daar waar de Puhdys begin jaren ’70 nog de toon zette met ‘Türen öffnen sich zur Stadt’, maakten ze eind jaren ’70 een muzikale ommezwaai. Schlagerrock bleek de nieuwe muziektrend. Er ontstond een leegte van (rebelse) Oost-Duitse bands; rockmuziek met westerse invloeden. In 1978 was daar opeens City wier met ‘Am Fenster’ het westen weer een beetje naar het oosten haalde. In landen als Nederland, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten was de neo-hippiemuziek (folklore) en psychedelische rock al over zijn hoogtepunt heen, maar in Oost-Duitsland bleven de voor Ossi’s ‘onbekende’ genres populair bij een grote schare jongvolwassenen.


“Am Fenster uit 1978”

Door de jaren heen groeide City uit tot een band die diverse DDR-taboes doorbrak. Vanwege de regeringscensuur verstopte City regelmatig dubbelzinnigheden in hun muziektitels. Het zeer kritische ‘Wand an Wand’ (= Muur aan muur) is daar een voorbeeld van. Hoewel de band meer dan een half miljoen platen verkocht waren ze allerminst geliefd bij het Oost-Duitse regime. Omdat City net de randjes van het toelaatbare opzocht, hebben ze jarenlang ‘vrij’ kunnen musiceren. Op 18 september 1989 maakte City, aan de vooravond van de Wende, deel uit van de Resolution von Rockmusikern und Liedermachern, een muzikaal verbond voor meer vrijheden binnen de DDR. Sejant detail: Puhdys bedankte voor de eer.


“Über sieben Brücken mußt Du gehn uit 1986”

Feeling B
Niet iedereen klapte braaf mee met de plannen van het regime. In Nederland had je rond de jaren 70-80 de krakers, de échte rebellen leefden binnen de landsgrenzen van de DDR. Met alle gevaren voor lief ontstond er een levendige ondergrondse scene. Muziek was de belangrijkste uitlaatklep. Een van de invloedrijkste bands uit die tijd is Feeling B. Deze punkgroepering was een muzikaal manifest tegen de autoritaire heilstaat.


“Live uitvoering Ich Such’ die DDR uit 1990”

Bekende ex-leden van Feeling B. zijn Christian Lorenz (‘Flake’), Paul Landers en Christoph Schneider (‘Doom’). Tegenwoordig maken zij deel uit van Rammstein. Zowel Landers als Schneider zaten halverwege de jaren ’80 – begin jaren ’90 ook in de DDR-punkband Die Firma. Deze band bewapende zich ook muzikaal tegen de ‘Maschinenrepublik’.

2 thoughts on “Jimi Hendrix, The Beatles en Ostrock

  1. Oh Feeling B … glaube die Jungs. Super Band. Nur nicht sehr beliebt bei den “öffentlichen Behörden”. Einmal bei DT64 probiert einen Titel zu spielen … habe ich gleich Stress bekommen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 + 9 =