De Pen van Ken: Mijn kennismaking met Kuzu

Met hangende oogleden zat ik ’s ochtends in de tram. Onderweg naar mijn werk. Bij de tramhalte Teldersweg (Rotterdam) stapte er een man in. Het was Tunahan Kuzu. Hij droeg een opvallende witte jas met daarop de naam van zijn partij: DENK. Niemand in de tram keek overigens op of om. In een grote stad als Rotterdam letten we niet graag op elkaar.

Het was druk in de tram, dus Kuzu was genoodzaakt om naast mij te gaan zitten. Ik haalde mijn tas weg van het stoeltje naast mij. Kuzu glimlachte attent. ‘Best een vriendelijke man’, dacht ik nog. We zaten naast elkaar en we leken op elkaar: allebei moe en allebei gefocust op onze smartphone. Het was mijn eerste echte kennismaking met de veelbesproken Kuzu.

Mijn tweede contact met ‘de vriendelijke Kuzu’ bleek minder aangenaam. Hoewel, van een contact was deze keer nauwelijks sprake. Het was een paar dagen na de verschrikkelijke aanslag op bezoekers van een gayclub in Orlando. Kuzu deelde zijn medeleven op Twitter. “We (DENK) zullen voor je strijden, ongeacht geaardheid”, zo schreef hij. Omdat de partij DENK er net zo een fanatieke en soms radicale achterban op nahoud als de PVV, schreef ik: “Bij die zin verdampt het gros van de potentiële DENK-kiezers.”

Na het plaatsen van mijn Tweet wilde ik even een kijkje nemen op het profiel van Tunahan Kuzu. Tot mijn grote verbazing had ‘de vriendelijke man’ uit de tram mij opeens geblokkeerd op Twitter. “Het volgen van @tunahankuzu en het weergeven van de Tweets van @tunahankuzu is voor jou geblokkeerd”, was het enige dat Kuzu mij nog te zeggen had na zijn eerdere glimlach in de tram. Is een blokkade nu echt het ‘open debat’ waar de partij DENK voor zegt te staan? Bedenkelijk.

Is getekend,

Kenneth Steffers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

2 + 5 =